Mocne otwarcie 2026

Początkiem stycznia 2026, grupa G7 Cyber Expert Group (CEG) opublikowała dokument wytycznych dla globalnego systemu finansowego, mający na celu przygotowanie się na zagrożenia cyberbezpieczeństwa wynikające z przyszłych komputerów kwantowych.

Na pierwszy rzut oka nic szczególnego, bo CEG wysyła sygnał do Banków Globalnych o znaczeniu systemowym (G-SIB)/ systemów rozliczeniowych / regulatorów, zamiast oczekiwać konkretnego planu działania.

W przeciwieństwie do paradoksu Bitcoina i komputerów kwantowych (gdzie nie istnieją jasne zachęty ekonomiczne do użycia komputerów kwantowych przeciwko Bitcoinowi), systemy finansowe nie opierają się na podejściu “co jeśli”. Oczekujemy od nich stabilności i długoterminowej trwałości.

Tym co czyni ten temat istotnym teraz jest problem “zbieraj dziś, odszyfruj później” (harvest-now, decrypt-later; HNDL). Sektor finansowy jest jednym z najsilniej regulowanych sektorów, który musi zachować poufność danych przez dziesięciolecia, co oznacza, że dane przechwycone dziś mogą stać się podatne na ataki na długo przed pełną migracją systemów.

Z punktu widzenia przeciętnego klienta banku rzecz nie jest w tym, że HNDL spowoduje, że znikną mu pieniądze z konta za 20 lat. Rzecz jest w tym, co potencjalny adwersarz banku może rzeczywiście ujawnić w przyszłości na podstawie HNDL, co zdyskredytuje wiarygodność banku. Kredyty hipoteczne trwają dekady, prawda?

Dlatego to właśnie systemy finansowe muszą objąć rolę lidera w migracji do rozwiązań gotowych na erę postkwantową.

Kilka dni później Światowe Forum Ekonomiczne (World Economic Forum) publikuje Global Risks Report 2026, w którym wskazuje dezinformację i fałszywe informacje (misinformation and disinformation) oraz cyberzagrożenia (cyber insecurity) odpowiednio jako drugie i szóste najpoważniejsze globalne ryzyka. Raport dedykuje całą sekcję (Sekcja 2.6) ewaluacji technologii kwantowych i zagrożeń z nimi związanych, przede wszystkim w odniesieniu do komunikacji cyfrowej.

Raport nie tylko omawia zagrożenia postkwantowe z perspektywy technicznej / cyberbezpieczeństwa, lecz także wiąże je z obecną sytuacją geopolityczną. Wrzuca je mianowicie w kontekst geoekonomicznej konfrontacji, strategicznej rywalizacji oraz fragmentacji globalnych ekosystemów technologicznych.

Zwłaszcza w kontekście tego ostatniego można się zastanawiać czy jest to zagrożenie, czy szansa (patrz np. podejście Korei Południowej). Jak pisałem w “Nowy hype czy nowy porządek?”, globalny konsensus w klasycznej (przedkwantowej) kryptografii jest produktem odchodzącej jednobiegunowej ery. Przyszłość kryptografii w komunikacji cyfrowej będzie sumą interesów i wygody pozostania w status quo. Natomiast wraz z opublikowaniem przez NIST papieru CSWP 39, kryptograficzna zwinność, tj. możliwość używania i zmiany algorytmów kryptograficznych w czasie rzeczywistym, weszła do maintstreamu.

Choć (dalsza) fragmentacja globalnych ekosystemów technologicznych wydaje się nieunikniona, pozwoli to jednocześnie zainteresowanym państwom i/lub isntytucjom na pójście własnymi ścieżkami. Inni, niezainteresowani zmianami, mogą po prostu podążać za resztą.